Een steeds terugkerend thema. Het begon voor mij met de Hongaarse opstand in 1956. Wij kregen bij ons thuis te maken met nogal wat Hongaarse vluchtelingen. Mijn moeder, Hongaarse van geboorte, was tolk. Ik hoorde veel verdrietige verhalen. Ik tekende mijn emoties van me af. Met pastelkrijt. Ik was 8 jaar oud.

Dit was een vroege kennismaking met de ellende en angsten die vluchtelingen ondergaan. Later hoorde ik nog meer verhalen over vluchten en etnische zuiveringen, uit de tijd dat mijn moeder klein was, uit de tijd dat Hongarije gedecimeerd werd na de Eerste Wereldoorlog. Telkens als ik sinds mijn kindertijd iets van vluchtelingen zie of hoor grijp ik weer naar potlood of kwast.

Vluchten is iets van alle tijden, leerde ik later. Vluchten is rennen voor je leven, is zoeken naar veiligheid, rust, een toekomst voor je kinderen, geluk. Vluchten kan diverse drijfveren hebben, kan massaal zijn of individueel. In de galerij hieronder een greep uit de vele tekeningen en schilderijen die ik in de loop der jaren gemaakt heb.